Zonder Sergei Diaghilev (biografie)

zou het ballet in Europa en Amerika er totaal anders uitgezien hebben en toch hebben veel mensen nog nooit gehoord van deze man, die zoveel voor de kunst betekend heeft. Hij bracht het Russische ballet naar Europa, en daarmee de beroemde Russische muziek van Rachmaninof, Prokofjev, Rimsky-Korsakov, Moessorgski en Borodin. Hij ontdekte Strawinsky die zo belangrijk zou worden voor de balletmuziek (en niet alleen daar). Hij nam beroemde balletten mee als Les Sylphides, Giselle en Sleeping Beauty. Maar hij stond ook aan de wieg van de balletten die speciaal voor hem gemaakt werden zoals Petroesjka, Sacre de Printemps, Le Rossignol, Parade, La Boutique Fantasque, Le Renard, Les Biches, Le train bleu, Oedipus Rex, Apollon Musagetes, De Verloren Zoon en nog vele vele anderen. Hij bracht Anna Pavlova, Tamara Karsavina en Vaslav Nijinsky naar Europa.

 

Maar ook de ballettraditie heeft veel aan hem te danken. Diaghilev was de eerste die van de verhalende balletten overging op de symbolische of de puur dans-balletten.

Zijn choreografen zwermden uit over de wereld om zijn ideeën voort te zetten, Marie Rambert en Leonide Massine (en in hun kielzog Frederick Ashton) in Engeland, Serge Lifar in Frankrijk, Balanchine in Amerika en ook in Nederland zijn zijn sporen terug te vinden. Want Sonia Gaskell, geboren in Rusland en na haar huwelijk naar Parijs gegaan, kwam aldaar ook bij Diaghilev terecht. Ze was nooit een fantastisch danser, maar ze leerde wel het repertoire kennen en had na de dood van Diaghilev ook de wens om zijn erfenis uit te dragen. Ze trouwde in 1939 met een Nederlander en kwam naar ons land toe om daar de danstraditie te beïnvloeden, ze werkte voor het Nederlands en Nationaal ballet, zette veel Diaghilev stukken op het repertoire en haalde zowel Massine als Lifar naar dit kikkerland. En ook haar leerlingen Rudi van Dantzig en Toer van Schaijk, en daarna Reinbert Martijn en Clint Farha hebben veel aan Diaghilev te danken.